Ruimte om stil te staan

Je regelt, zorgt, houdt vol en schuift je eigen behoefte steeds verder naar achteren.

Misschien merk je pas hoe moe je bent wanneer het even stil wordt. Dat is geen teken dat je tekortschiet. Het kan juist het moment zijn waarop je jezelf weer begint te horen.

Stilstaan is niet hetzelfde als achteruitgaan. Soms is het de eerste eerlijke stap: erkennen waar je bent, voelen wat zwaar is en voorzichtig onderzoeken wat je nodig hebt.

Een adempauze onderweg

Je hoeft vandaag niet alles op te lossen. Misschien is het genoeg om één moment niet door te duwen.

Wat zou er veranderen als je jezelf dezelfde aandacht gaf die je zo makkelijk aan een ander geeft?