Elke ervaring neem je mee in een nieuwe relatie

Elke ervaring neem je mee in een nieuwe ervaring.

De oude ervaring ervaar je als zeer fijn en prettig, maar je neemt ook de mindere kanten mee als een vorm van traumatische ervaring. Iets wat je een plekje moet geven en moet verwerken.

In de nieuwe ervaring wil je eigenlijk iets van de oude ervaring, wat zo fijn voelde, weer terugbeleven.

Alleen heb je tenslotte met een ander persoon, een ander mens, te maken. Met zijn of haar eigen bagage, die diegene ook meeneemt in de nieuwe ervaring.

Diegene neemt ook het positieve en mogelijk negatieve mee in de nieuwe ervaring. Daarin moet je weer een mix vinden om de nieuwe persoon te ontdekken en te leren kennen, en de mooie dingen en de beauty ervan te kunnen zien.

Met de oude ervaring bedoel ik ook vaak dingen die je als heel fijn en positief hebt ervaren. Bijvoorbeeld de intimiteit, die heel heftig, goed en sterk was. Terwijl heel veel dingen qua communicatie in de vorige relatie niet zo fijn waren.

In de nieuwe relatie kun je onwijs goed praten en alles zeggen. Alles is bespreekbaar, zonder oordeel en zonder ruzie. Zonder twijfels en met vertrouwen. Alleen is de intimiteit toch een heel andere belevenis, die niet zo energetisch en diepgaand is, of nog niet is, als in je vorige relatie.

Door dat gebeuren ga je toch heel erg twijfelen en weer verlangen naar de persoon van wie je nog steeds houdt en die je het liefst terug zou willen. Maar het liefst zou je een combinatie willen van je vorige en je huidige relatie. In je vorige relatie was de communicatie niet fijn en in je huidige relatie juist wel.

Wat zou het mooi zijn als wij gewoon de ideale partner konden creëren op basis van onze reis met een ander en met onszelf, en alle positieve dingen in één persoon zouden kunnen vinden. Dat zou wel supergaaf zijn.

Alleen helaas, zo werkt het niet.

Maar hoe ga je in je huidige relatie om met het gemis van een aantal elementen? Misschien komen ze nog. Alleen was je in je vorige relatie door je kindtrauma heel erg gewend aan het toxische dat je uit je jeugd hebt ervaren. Het voelde vertrouwd en daardoor ook fijn.

Dat stukje doet pijn, omdat je dat moet missen. Ja, missen. Missen klinkt een beetje raar, want het is natuurlijk helemaal niet fijn om in een toxische stressrelatie te zitten en continu een verhoogde hartslag te hebben. Omdat er altijd maar stress is, onbegrip en het gevoel dat je elkaar niet hoort.

Hoe ga je hier nou mee om? Hoe kun je in je nieuwe relatie weer bepaalde fijne momenten ervaren, maar dan in een positievere vorm?

Of is er toch nog stiekem een beetje hoop om degene van wie je zoveel hield ooit weer terug te krijgen, maar dan in een positievere versie? Ieder mens—nou ja, niet ieder mens—maar de meeste mensen willen wel leren van hun ervaringen en groeien naarmate ze ouder worden.

Sommige mensen zullen het nooit leren. Zij houden het liefst vast aan hun oude vertrouwde, wat mogelijk ook kwetsend is. Maar zij kiezen ervoor om in hun pijn te blijven en de pijn uit hun traumatische jeugd niet te verwerken.

De vraag is: hoe vind je opnieuw jouw plek in een positieve relatie die minder toxisch is en minder spanning kent, wanneer je altijd dat andere gewend bent geweest?

Always on the run.

En nu hoeft dat niet meer, maar dat is raar en eng. Het is iets wat je niet kent. Hoe ga je hiermee om? Dat is de vraag die je jezelf kunt stellen.